YogaMag.nl

Marc Woolford workshop in Nederland

24 en 25 februari

Een van de grondbeginselen achter de Scaravelli benadering van yoga beoefening is om een vorm van vriendelijkheid en zachtheid toe te passen. Dit zorgt ervoor dat mensen hun lichaam kunnen accepteren en met het lichaam kunnen samenwerken om zo spanningen op te lossen.

De Adem….
De adem is heilig – de aankomst van de adem in ons lichaam geeft ons leven en wanneer de adem het lichaam verlaat reinigt het en maakt zodoende plaats voor nieuw leven. Wanneer u te hard moet werken om in en/of uit te ademen doet dat het lichaam geen goed. Dit leidt juist tot stress en conflict tussen lichaam en geest – en het is nou juist deze stress (en conflict) dat yoga probeert te genezen!

En toch doe we het allemaal! Behalve misschien die ene yoga beoefenaar die in perfecte emotionele en lichamelijke harmonie leeft. Iedereen heeft last van een beperking met in- of uitademen. Sommige van ons kunnen niet volledig inademen zonder eerst ruimte te maken door het lichaamsgewicht van onder naar boven te verplaatsen (ze maken zich veel langer en leunen naar achter). Terwijl anderen juist weer beperkingen ervaren bij het uitademen. Sommigen mensen storten bijna in in een foetushouding om zo volledig te kunnen uitademen. En de meeste van ons ervaren beperkingen bij zowel de in- als uitademing. Hierdoor arriveert het leven (prana) nooit zonder moeite en kan het bij het verlaten van het lichaam ook niet zijn reinigende werk doen, dan behalve wanneer we ingestort op de bank hangen!

Het doel van ademhalingsoefeningen (pranayama) is om deze menselijke conditie te herstellen of verbeteren en dit ook te kunnen toepassen tijdens het werken met het lichaam en onze houding.De verschillende pranayama’s (ademhalingsoefeningen) zijn geen ‘oefeningetjes’ die je moet herhalen om zo de ademhaling te ‘versterken’ of er controle over te krijgen. De pranayama’s zijn net als de asana’s (lichaamshoudingen) een gereedschap om de ware schoonheid van het leven en het lichaam te ontdekken.

Wanneer we een perfecte harmonie zouden ervaren in alles wat we doen, dan zou niets deze architectuur binnen het lichaam kunnen aantasten waardoor de ademhaling beperkt zou kunnen worden, je zou een volledige ademhaling hebben. Met andere woorden; het lichaam zou open staan om de volledige inademing te ontvangen zonder extra moeite te moeten doen of omhoog te komen voor extra ruimte. En terwijl we gebalanceerd zijn vanuit de ruggegraat, ontspant het lichaam en verlaat de adem het lichaam zonder dat het lichaam ineenkrimpt (instort) of extra moeite. De ademhaling zou bijna onzichtbaar worden, terwijl de persoon volledig ademt. Vrij, stil en in volledige harmonie. Hier ontstaat of is een duale staat van pure alertheid en absolute ontspanning tegelijkertijd – een staat van yoga (eenheid).

Hier volgt een makkelijke ademhalingsoefening waarme je de diepere betekenis/gevolgen van de adem voor jouw lichaam kan onderzoeken.

1. Nadi Sadoni – ademhaling door wisselend neusgat
Traditiegetrouw wordt deze pranayama als volgt gedaan, waarbij men om beurten een neusgat afsluit: Plaats de rechterhand voor je gezicht, waarbij de ringvinger en pink zich tegen het linker neusgat plaatsen. Je middelvinger en ringvinger staan omhoog en plaatsen zich tussen je wenkbrauwen.

Dit keer wil ik het graag anders doen om zo het gang van de adem beter te kunnen volgen en onderzoeken.

Ga comfortabel zitten met een rechte rug. Gebruik desnoods hulpstukken (muur, stoel, kussens, dekens etc). Je ogen zijn zacht en je kin richt zich een beetje naar beneden om zo de spieren in de nek te laten ontspannen.

Nu stel je voor dat er een buis loopt van ergens in je onderbuik helemaal omlaag tot aan je zitbot. Vanuit het zitbot gaat de buis omhoog langs de rechterzijde van de ruggegraat, door je ribben, schouders, nek en de achterkant van je schedel, over je voorhoofd en zo naar je rechter neusgat.

Misschien wil je de baan eens over je lichaam trekken (voor zover je erbij kan) om het je zo beter te kunnen voorstellen.

Adem nu in door de buis, waarbij je je indenkt dat de adem onder in je buik begint. Vanaf hier zakt het omlaag naar je zitbot en begint dan aan de klim omhoog langs de ruggegraat (of net iets achter de ruggegraat, zodat je meer ruimte ervaart). Terwijl het omhoog klimt geeft het je steun en vervolgt het zijn weg richting de rechterkant van je nek, schedel en uiteindelijk naar je rechterneusgat.

Hou de adem hier nu zachtjes vast (dus geen enorme druk opbouwen in het hoofd!) en beeld je in hoe de adem en energie zich nu naar de linkerkant verplaatst en via de linkerkant zijn weg omlaag zal gaan vinden.

Langs de linkerkant gaat het nu omlaag; via het linker neusgat over de linkerkant van de schedel, je nek en ruggegraat, helemaal omlaag tot aan je zitbot en uiteindelijk eindigt het ergens in je onderbuik (in de buurt van het schaambot).

Vervolgens gaat het weer naar rechts, omhoog en etc!

Ik wil graag extra benadrukken dat je bij deze oefening niet moet denken aan wat ‘moet’ of hoe het ‘moet’. Het is juist mijn bedoeling dat je simpelweg op spelende wijze leert dat door de beweging van de zwaartekracht de ademhaling een golfbeweging wordt.

Indien het je lukt om de adem in bovenstaande beweging te voelen aan de achterkant van je lichaam, dan zal je gaan ervaren dat het voelt alsof je zelf naar voren en omhoog langs de ruggegraat beweegt zodra je loskomt van de trekkracht van de zwaartekracht. (een ademloos lichaam is 100% zwaartekracht).

Hopelijk ontdek je het sensationele gevoel dat de energie die door je kanalen/buizen gaat stromen je omhoog houdt en steunt zonder dat jij daar zelf moeite voor hoeft te doen.

Het kan zelfs zo zijn dat diep gelegen spieren min of meer ‘wakker worden’ en gaan klagen; maar blijf bij de ademhaling en de zwaartekracht van de ademhaling en sta toe dat er veranderingen plaatsvinden in je lichaam.

GENIET ERVAN!

marc woolford
www.yogawithmarc.co.uk

Ga naar info over workshop met Marc