YogaMag.nl
(advertenties)
Een paar weken terug was het dan eindelijk zo ver, YogaMag ging naar San Diego! We gingen volledig op de bonnevoye, maar in de diepe overtuiging dat het goed zou worden. En wat hebben we genoten! Met toch wel een klein beetje liefdesverdriet meimeren we terug aan die dagen die veels te snel voorbij vlogen.
Natuurlijk hadden we wel een beetje last van jetlag, maar nog nooit
was deze zo praktisch! Net voor zonsopgang werd ik dagelijks wakker.
Voor mijn slaapkamerraam stonden prachtige bomen die zachtjes dansden
en ritselde in de wind. De oceaanlucht sijpelde vriendelijk naar binnen.
Heerlijk op mijn bedje, met mn deken om me heen, het raam open en de
wereld nog in slaap mediteerde ik totdat de zon de straat door scheen.
Nog een paar yoga oefeningen, douchen en voor 7 uur zat ik klaar voor
het ontbijt. Fluffy pancakes met siroop en boter. Dat hoort erbij als
je in Amerika bent. Fris en fruitig en met een volle buik liep ik vervolgens
rond 7 uur op straat waar de dag aan het beginnen was. Mensen die in
verschillende zaakjes aan het ontbijten waren, de supermarkt al open
en de kranten die opgerold voor de huisdeuren werden gegooid. Soms moest
ik mezelf even knijpen… zat ik in een film of liep ik er echt.
Het had zomaar allebei gekund.
Maar goed, ik was een vrouw met een missie. Boodschapjes doen voor gezonde (midnachtelijke) snacks – immers door de jetlag krijg je op de meest onmogelijke momenten trek, een beetje wereldreiziger bereidt zich hierop voor! – een bagel halen bij Joe’s Corner en een huurauto regelen om vervolgens langs de kust richting het noorden te rijden, naar Carlsbad, waar het Deepak Chopra Center is gevestigd. Uren later vond ik een prachtig plekje tussen de surfers. Mijn kleine lelijke huurautootje stond geparkeerd tussen de grote SUV’s met surfboards op het dak. Als een echte local zat ik op de rotsen en staarde loom over het water, kijkend naar de golven en de surfers. Het zonnetje stond hoog aan de hemel en een nieuwsgierige eekhoorn maakte me aan het lachen. Mijn dag kon niet meer stuk en ik was nog niet eens bij het Chopra center geweest!
Terwijl de zon langzaam roder werd en begon te dalen reed ik het terrein
van La Costa op. Een soor luxieus vakantie dorp met witte gebouwtjes
op heuvelachtig terrein. La Costa is behoordelijk chique, of wil dit
in ieder geval uitstralen. En met succes. Ergens redelijk achteraan
bleek het Chopra Center te zijn. Een kleine ontvangstruimte met vriendelijk
en druk kletsende dames. Allerlei producten uitgestald in een klein
winkeltje; kaarsen, sieraden, alle Chopra boeken, cd’s, dvd’s
etc.. Er was voldoende te zien! Ik was vrij vroeg aanwezig en zou een
meditatie bijwonen en mocht onder het genot van een ayurvedisch theetje
in de Chopra bibliotheek wachten. De bibliotheek was niet heel erg groot,
maar wel heel erg comfortabel. Grote koloniale meubels en heerlijk fauteuils
speelden in op mijn opkomende jetlag. Heerlijk opgekruld in een zachte
fauteuil viel ik bijna in slaap toen er iemand langskwam om de meditatie
aan te kondigen.
In een speciaal meditatiekamertje woonde ik met ca. 10 anderen mensen de meditatie bij. De meditatie ging over een van de 7 spirituele wetten van Yoga. Het was een fijne ervaring. Na de meditatie raakte ik aan de praat met een van de medewerkers van het Chopra center. Ik legde uit hoe ik zo verzeild was geraakt in het Chopra center en dat ik ook nog op zoek was naar bijzondere yogalessen. Ik bleek helemaal aan het goede adres te zijn! Michael wist precies waar ik naar toe moest, en wel de volgende ochtend vroeg. Bovendien wees hij me op de meditatietuinen van de Self-Realization Fellowship Tempels van Yogananda. Hij tekende een kaart met routebeschrijving en waarschijnlijk zouden we elkaar de volgend ochtend wel bij de yoga zien. Moe en voldaan reed ik terug naar mijn bedje.
De volgende ochtend begon weer voor zonsopgang, meditatie, yoga, douchen,
ontbijt, een bagel bij Joe’s om vervolgens in het zonnetje door
het Californische landschap te rijden. De routebeschrijving klopte exact
en zonder problemen reed ik naar de aangegeven locatie. Al snel raakte
ik met iedereen aan de praat en het beloofde iets moois te gaan worden.
Iedereen sprak vol lof over Tom. Ik had Tom nog niet ontmoet, maar hij was wel de reden dat ik daar stond. Toen er op een gegeven moment een vrolijke, energieke maar tegelijkertijd hele kalme man binnen kwam kon het niet anders zijn dan dat dit Tom was. Een redelijk kleine man met pretoogjes, een volwassen man van rond de 50, maar ook duidelijk zichtbaar heel erg speels en vrij. Hij merkte al snel op dat ik nieuw was en was erg vereerd met mijn bezoek. Leuk!
Tom groette al zijn studenten bij naam, vroeg bij de meeste ook nog even hoe met partner (naam) en kind (naam) ging. Zelfs de laatkomers werden met een warme lach onthaald. Het was werkelijk waar gezellig en fijn.
Tom’s les was een mix van diverse yoga. Hij werkte met een aantal statische oefeningen en bracht dynamiek aan in andere oefeningen. Er werd veel gewerkt met ademhaling en het losmaken en opwekken van energie. De les was zowel interessant voor beginners als voor gevorderden doordat hij veel verschillende mogelijkheden aangaf. Tom’s stem klinkt haast als zang. Op een vrolijke manier zingt hij soms bijna de oefeningen in. Het maakte me erg vrolijk. Bovendien was er ook voldoende tijd voor een grapje en interactie met de groep waardoor het een van de meest plezierige, doch interessante en geconcentreerde les is geweest die ik tot nu toe heb meegemaakt. Ik voelde de bui al een beetje hangen…. Ik wilde meer!
Na de les heb ik nog erg fijn nagepraat met Tom, waarbij het ons beiden opviel hoe ontzettend soepel en vertrouwd onze communicatie was. Na een oprechte omhelzing beloofde ik terug te komen voordat ik weer naar huis zou gaan, en zo gezegd, zo gedaan.
Na de yogales nam Michael me mee naar de prachtige meditatietuinen van
het Self-Realization Fellowship Tempel. Langs de kust staan een groot
tempelcomplex. Mensen van over de hele wereld bezoeken (voor korte verblijven
tot jarenlang) de Self-Realization Fellowship Orde. Bij deze tempels
zijn prachtige publieke meditatietuinen aangelegd. Ze bevinden zich
hoog op de rotsen en kijken uit over de oceaan. Prachtige oude bomen
en tropische planten vormen een ware oase. Waterstroompjes, kleine nisjes
en afgelegen hoekjes vormen een droomdecor voor een ieder die er wil
mediteren. Michael leidde me rond en al snel vonden we een mooi plekje
met prachtig uitzicht over de gehele kustlijn.
We waren in een gezellig gesprek verwikkeld over de loop van onze levens toen ik ontdekte dat ik eens een bericht had gelezen over Michael, zijn vrouw Alisha en hun pasgeboren kindje. In augustus 2006 had ik een nieuwsbrief van het Chopra center ontvangen met daarin een bericht en een foto van Michael en Alisha en hun pasgeboren dochtertje Stella. Ik herinner mij dat ik minuten lang naar Alisha had gekeken omdat zij zo’n enorme rustige en vredige uitstraling had… 6 maanden later zit ik door puur toeval (of bestaat toeval niet?) in gesprek met haar man en zal ik haar diezelfde dag ook gaan ontmoeten. Ook deze latere ontmoeting met Alisha kenmerkte zich door het gevoel dat we elkaar al veel langer kenden.
Het kwartje begon langzaam te vallen… Voordat ik op reis ging had ik bewust weinig tot niets gepland, omdat iets in mij zei dat dit niet nodig was. Ik kwam deze mensen niet voor niets tegen. De connecties voelden zo sterk dat we wisten dat het begin van iets nieuws was. Wat het precies zou worden was ons nog niet duidelijk, maar dat zou snel komen.
Moe en voldaan van deze bijzondere dag waarbij het lot mij meerdere
malen op precies de juiste plek, met de juiste mensen had geplaatst
reed ik dankbaar terug naar mijn tijdelijke huis.
Verleden maand besteedde YogaMag aandacht aan de Secret. Zelf werken we al een aantal maanden met deze wijsheid en dit was de eerste keer dat zich zo duidelijk dingen manifesteerden. Het was een wonderlijke ervaring die veel indruk heeft gemaakt.
De volgende dag keerde ik voor de laatste maal terug naar Tom en Trisha
Kelly. Ik woonde nog een yogales bij en genoot met volle teugen. Na
afloop namen we afscheid en beloofde contact te houden. Ik maakte nog
een aantal mooie tochten in de omgeving van San Diego. In korte tijd
was ik gaan houden van het landschap, het klimaat, de oceaan en de bijzondere
mensen die ik had ontmoet. Diep van binnen wist ik dat ik terug zou
komen.
Eenmaal hoog in de lucht boven dikke wolkenpakken boven de Noordzee
kromp mijn hart ineen. Ik was nog niet eens geland en ik wilde alweer
terug. Ik besloot niet te gaan sikkeneuren maar het gevoel aan te gaan
en te kijken of ik er iets mee kon. Terwijl het vliegtuig langzaam daalde
door het dikke wolkenpak, klaarde het in mij juist steeds meer op. Tevreden
ideeen boden zich een voor een aan. Eenmaal thuis besloot ik deze ideeen
meteen uit te gaan werken en zocht ik contact met Tom, Trisha en Alisha.
Zij reageerde ontzettend enthousiast en dankbaar.
Er is een prachtige relatie ontstaan tussen Soul of Yoga en YogaMag waarbij we onze krachten gaan bundelen. Zo zal Tom iedere 2 maanden een artikel schrijven voor ons magazine en ook Alisha zal regelmatig een bijdrage leveren. YogaMag heeft besloten haar diensten uit te breiden met YogaMag Experience Travel. Wij willen u dezelfde mogelijkheden bieden die wij zelf hebben ervaren. Het is leuk om over onze avonturen te lezen, maar het is nog veel specialer om het zelf te beleven.
YogaMag Experience Travel biedt u twee mogelijkheden; een groepsretreat
die door mij wordt begeleid. Hierbij volgen we iedere dag yogales van
Tom, een 2-daagse workshop onder begeleiding van Tom, Trisha en Alisha.
U kunt bovendien diverse 1-op-1 sessies boeken om zo deze retreat naar
eigen behoeften in te vullen.
Of u kiest voor een individuele reis waarbij u uw eigen schema en lessen
invult.
Voor uitgebreide informatie: link
Deze maand vindt u tevens een interessant interview met Tom in YogaMag.
In dit maartnummer plaatsen wij ook het eerste artikel dat Tom voor
ons schreef.
