(advertenties)

 

 

 

 

 

Een aantal weken terug werd ik uitgenodigd door Jef Spronck (Okido te Dordrecht) om een kyokaho workshop bij te wonen. De workshop werd gegeven door niemand minder dan Ronald Boin, de Kyokaho man van Nederland naar ik begrepen heb. Ik had er zin!

Bij aanvang wist ik niet al te goed wat te verwachten, maar dat maakte het juist des te leuker. Wel wist ik al, dankzij een introductieles Okido yoga die ik eerder kreeg van Anneke Wildeman, dat het heel anders dan andere yoga vormen zou zijn.

In een sporthal te Dordrecht was er een bijzondere zaal gehuurd. De zaal had een gigantische blauwe zachte mat (ca. 8 bij 10 meter!), met aan de zijkant diverse aparaten, maar dat laatste zouden we niet gaan gebruiken. Ik kreeg direct wilde ideeen om zo’n mat als ‘vloerbedekking’ in huis te hebben. Geweldig! Je staat op van de bank en gaat al koprollend over die mat richting keuken of toilet ofzo. Die mat beloofde veel goeds!

Toen de groep compleet was (ca. 8 personen) begon de workshop. We namen allemaal plaats op de mat in een cirkel. Het onderwerp van deze workshop was concentratie in beweging (of anders gezegd, een leeg hoofd en volledig opgaan in hetgeen je aan het doen bent). Ronald begon de workshop met een aantal ademhalingsoefeningen. Aangezien Okido yoga zich erg richt op energie en Ronald tevens diverse martial-arts heeft beoefend voelde ik mijzelf ook al snel een vreedzame ninja in opleiding! Voeten stevig op de grond, de tenen grijpen als het ware de grond vast, armen omhoog op een inademing, focus naar een vast punt voor je en dan op een roep van Ronald: Ho!!! Je armen komen in een keer omlaag in de volgende houding, vuisten gebald en ogen gelocked op je vaste punt op de muur of plafond. Zo maak je de energie vrij in je lichaam en zorg je ervoor dat het bij je blijft. Het was een mooi begin!

Het eerste deel van de workshop zou vervolgens een intense warming-up worden. Alle ledenmaten werden behendig losgeschud, waarbij we tevens leerden hoe je door je handen hard te wapperen ook energie vrij kan maken. De meeste warming-ups stoppen meestal op het punt waar de spieren ‘niet meer koud zijn’. Onze warming-up echter niet. Het was een pittige work-out, met allerlei leuke combinaties van houdingen die ik al dan niet van yoga of gym kende. Dat opwarmen wilde bij iedereen goed lukken! Ik had niet verwacht dat we zo veel tijd aan conditie oefeningen en krachtvormende oefeningen zouden gaan besteden, maar ik vond het juist super leuk dat het wel zo was. Ik voelde me weer helemaal joing. Zoals je op school vroeger je helemaal liet gaan met gymmen. Heerlijk!

Na de pauze begon deel twee van deze workshop. Doordat we zo hard hadden gewerkt tijdens de warming-up was iedereen rustig (maar niet vermoeid!) en waren er al minder gedachtes die door ons hoofd flitsten. We waren gefocused, weliswaar met een glimlach! De pret begon nu pas echt! Die mooie blauwe mat wist niet wat hij mee gingen maken, en wij ook niet!

Ronald liet ons op verschillende manieren over de mat verplaatsen. Kruipend, tijgerend (zoals je soldaten ziet doen), rollend. Wat een pret! Toen leerde Ronald ons een techniek van de oude samurajs. Alhoewel wij ons behendig over die geweldige mat bewogen, werd deze techniek aan samurajs geleerd zodat ze zich behendig, snel en in evenwicht over balken konden bewegen. We zaten gehurkt, waarbij de ene knie recht naar voren op de grond komt, je heupen openen en je andere knie steunt je aan de achterkant. Het is lastig te verwoorden, maar het lijkt een beetje op alsof je in kleermakerszit op je knieeen zou gaan staan… maar dan anders!

Door vanuit je heupen je benen te bewegen kon je in een rechte lijn naar voren, waarbij je bovenlijf en hoofd stil blijven. Hierdoor verloor je je doel geen moment uit het oog. Wij hebben vele meters afgelegd om dit geheel te oefenen. Waarbij we tegenelkaar ingingen en focusde op je tegenligger en wij het kruisen van elkaar deden we een vriendlijke aanval of verdedigingsbeweging. Zo had Ronald nog vele verrassingen voor ons in petto, waardoor wij volwassen vol plezier, met pretoogjes, roze koontjes en toch ook o zo geconcentreert ons op de meest ongebruikele manieren voortbewogen.

Het allerleukste was toch wel toen we gingen surfen op de rug van een mede klasgenoot! Huh?! denkt u. Klopt, dat dachten wij ook! Maar wat was het leuk! De een gaat op handen en knieen op de mat, terwijl de ander op de rug gaat staan. Een voet voor en de ander achter. De onderste persoon begint zeer langzaam te kruipen en de bovenste moet nu continu een nieuwe balans zoeken en zeer geconcentreert zijn.

Ik zeg het u eerlijk, voelde ik mij eerder die dag al een decennia of wat jonger, nu voelde ik me als een jaar of 8. En volgens mij iedereen. Wat een plezier! En wat gingen we intens op in de oefeningen. De uren vlogen echt voorbij en het einde was dan ook eigenlijk veels te snel weer in zicht. Ik had mij voorgenomen veel aantekeningen en foto’s te maken… Gelukkig herinnerde een van de klasgenoten mij tijdig aan het maken van een foto, want ik was het helemaal vergeten. Ik heb maar een paar foto’s gemaakt, want ik had het veels te druk!

Ik geloof dat het al wel duidelijk is dat ik echt genoten heb die dag! Indien u enthousiast wordt van het lezen van bovenstaande raad ik u dan ook echt aan om eens zo’n workshop mee te doen of eens een Okid les te volgen. Bent u niet zo fit, of geblesseert, neemt u dan vooral toch contact op met bijvoorbeeld Jef Spronk of Ronald Boin. Zij hebben veel kennis van het lichaam en kunnen u helpen en een oefeningen voor u aanpassen indien nodig. De deelnemers aan onze workshop varieerden in leeftijd, geslacht, conditie, ervaring en achtergrond. Iedereen bepaalde zijn eigen grens en zodra een oefening te zwaar werd stopte je gewoon.

Kijkt u voor meer informatie op de website van Jef Spronck:www.okindo.nl

en voor Ronald Boin kijkt u op: www.okidoyogalessen.nl of op www.yoga-shiatsu.nl.