YogaMag.nl

Emmie's weblog

Een yoga-ezel stoot zich in het algemeen, regelmatig aan diverser steen!

In Emmie's weblog leef je mee met een jongevrouw in een transformatie fase in haar leven. Emmie deelt op humoristische wijze haar inzichten, pieken en dalen uit haar steeds bewuster wordende leven.

Om dit weblog goed te kunnen beginnen is het belangrijk dat ik kort iets uitleg over de afgelopen jaren. Roerige tijden! Jazeker! Je hoort vaak hoe mannen hun wilde haren moeten verliezen en aangezien ik niet graag onderdoe voor mannenzaken, heb ook ik op intense wijze aan mijn wilde haren gewerkt! Jarenlang fladderde ik blij en vrij door het leven als nachtvlinder, totdat ik behoefte kreeg aan verandering en meer verdieping van mijn leven.

Storm in een rupsen bestaan (27 mei 2006)
En zo schijnt de ene week de zon, maar voordat je het weet beland je de volgende week in een enorme storm! Daar zit je dan, als rups. Lekker hoor. Te zwiepen en te zwappen op de woeste takken. Regenkogels slaan je om de oren. Daar gaat de ru(p)st. Het ontspannen, gezond worden, reinigen en goed eten. Zomaar buiten jou om is daar stress, spanning. Gevaar dat je van je takje waait. Met man en macht hou je je vast. Treurig kijk je terug naar die tijd dat alles zo rupsig was. Het lijkt opeens zo ver weg, terwijl je weet dat het nog maar gisteren was. Juist in deze dagen is het zo belangrijk toe te passen wat je in alle voorgaande dagen/weken/jaren hebt geleerd. Gronden, goed ademen en loslaten. Maar je adem lijkt wel vast te zitten, maar half zo krachtig als normaal. Tijdens het gronden drijf je weg met de gedachten en het loslaten gaat zo krampachtig dat het nergens meer overgaat. O jeetje mineetje! Dit rupsje heeft grootse stress. Hielfe bitte? Hielfe! Gelukkig is daar dan de wekelijkse yoga les! Met lood in de benen, algehele vermoeidheid en mondhoeken zwaar sleur je jezelf naar de yogales. Eenmaal binnen begint de spanning al van je af te glijden. Een gevoel van eenheid, positiviteit en het besef dat alles wel goed komt dringt langzaam binnen. Ik werd weer helemaal rups toen de lerares de mooiste en meest toepasselijke dingen zei. Wat een timing! Haar woorden doordrengden mijn natgeregende rupse lijfje en liet de zon van binnen weer schijnen! Wat een geluk! Wat een dankbaarheid voor deze woorden op dit moment. De storm en regen houden nog altijd aan, maar steeds vaker schijnt tussendoor het zonnetje. Ik word nog steeds heftig door elkaar geschud en nat gekogeld, om vervolgens te worden verwarmd en gedroogd door de zon. Nu alleen nog even de balans…

Rupsige zaken (18 mei 2006)
Zo ben ik van ware nachtvlinder aan het ontpoppen tot een vrolijke vlinder vol mooie kleuren. Maar vlinderen doe je niet zomaar! Eerst is daar de rups die zich vol eet aan blaadjes en geduldig rond rupst. Bewust werken aan je lijf. Goed eten, voldoende drinken en ru(p)st nemen. Het reinigen van lichaam en geest en het afbouwen van de laatste restjes nachtvlinder-muur. Het loslaten van ingeslopen patronen en het nemen van obstakels op je nieuw ingeslagen pad. Rupsen is een serieuze zaak! Je oudvertrouwde jasje past opeens niet meer en die nieuwe jas heb je nog niet gevonden! Zo ongeveer alle emoties komen voorbij en als het mee zit een aantal tegelijkertijd! Wat is het leven toch mooi, met al zijn lessen! Zodra je dat weer begint te realiseren weet je dat je aan het einde van de donkere rupsdagen bent aangekomen. Langzaam meer genietend van je rupszijn, waarin het enige dat telt is dat je gezond, sterk en rupsig wordt gaat het zonnetje van binnen meer en meer schijnen. Je weet dat er een grote belangrijke verandering staat te wachten, maar je hoeft daar nu niets mee. Het is onontkoombaar en zodoende laat je alle ongeduld en onrust gaan. Je bent het pad al ingeslagen en hoeft je alleen maar voor te bereiden zodat je klaar bent op het juiste moment. En dat juiste moment? Dat komt vanzelf! Je hoeft alleen maar te zijn. Het klinkt zo logisch, maar is zo ver verwijderd van ons allerdaagse bestaan. Dieren zijn prachtige leermeesters in het zijn. Behalve dan al die dieren die van ons niet dier mogen zijn, maar goed, dat is een ander verhaal. Een dier ‘is’ gewoon, hij weet niet beter en kent niet anders. Een rupsje is 100% rups en niet bezig met het worden van een vlinder. En al helemaal niet bezig met het worden van een vogel of konijn. Nee, een rupsje is gewoon lekker rups! Zullen wij ook weer even lekker rups zijn? Wel gefelicirupst! How do you rups? Tot rups en welterupsen.